jump to navigation

Feeling ‘down’? 24/08/2010

Posted by Nick Papadodimas in Χωρίς κατηγορία.
Tags:
add a comment

Γιατί νιώθουμε μελαγχολικοί όταν τελειώνουν οι διακοπές μας; Είναι φυσιολογικό;

 Τι θα λέγατε αν σας παρακινούσα να αφήσετε το σώμα σας σιγά-σιγά και να απομακρυνθείτε σε μια απόσταση ασφαλείας (για να μπορέσετε να ξαναμπείτε γρήγορα πάλι μέσα, αν νοιώσετε ανασφαλής!!) και να ρίξετε μια καλή ματιά στο νωθρό και νωχελικό κορμί σας καθώς και στο μελαγχολικό και ανενεργό μυαλό σας; Τι θα βλέπατε; Είμαι απόλυτα σίγουρος ότι θα παρατηρούσατε ένα κορμί που πριν από λίγες ημέρες βρισκόταν σε υπερδιέγερση, περπατούσε με άνεση, κολυμπούσε σαν δελφίνι και ένα μυαλό που δε σταματούσε να παρατηρεί, να σκέφτεται γρήγορα και να εντυπωσιάζει τους ανθρώπους γύρω του!

Τώρα που είστε στην πόλη, πίσω στο γνώριμο διαμέρισμα, στην ουσία εντοιχισμένοι σε στενές γειτονιές και δρόμους, μακριά από το μπλε της θάλασσας και το πράσινο του βουνού νιώθετε down (σε καλά ελληνικά!)  

 Μην ανησυχείτε, είστε φυσιολογικοί άνθρωποι! Όλοι μας, στο υποσυνείδητο, νομίζουμε ότι οι υπέροχες στιγμές των διακοπών μας θα κρατήσουν για πάντα (αν και όλοι γνωρίζουμε ότι η ζωή δεν είναι πάντα διακοπές!)

 Εδώ θα ήθελα να σας δώσω μερικές ιδέες για να νιώσετε πιο high:

  • Δανειστείτε’ τα καλά σημεία των ανθρώπων που γνωρίσατε στις διακοπές. Χρησιμοποιείστε τα κι εσείς!
  • Μείνετε σε επαφή με εκείνους που σας έκαναν καλή εντύπωση.
  • Οργανώστε τις φωτογραφίες που βγάλατε.
  • Ανταλλάξτε τις εντυπώσεις και εμπειρίες των διακοπών με τα φιλικά σας πρόσωπα.
  • Μπείτε στα social networking programmes και επικοινωνήστε με εκείνους που πραγματικά σας λείπουν!
  • Πηγαίνετε για ψώνια. To shopping therapy κάνει καλό! (αγοράζοντας ακόμα και μικροπράγματα)
  • Δείτε μια καλή ταινία.
  • Ακούστε μουσική. Θα αποζημιωθείτε! 

 Μη ξεχνάτε ότι σαν κι εσάς είναι σχεδόν όλοι. Πάρτε λοιπόν την παρέα σας και βγείτε έξω. Θα γίνετε καλά όλοι σας!

Τα συχνότερα ψέματα που λέμε 09/07/2010

Posted by Nick Papadodimas in Uncategorized.
Tags:
add a comment

Τα συχνότερα ψέματα που λέμε

 Ανδρες

  • Δεν ήπια τόσο πολύ
  • Καλά είμαι
  • Δεν είχα σήμα
  • Δεν ήταν τόσο ακριβό
  • Στον δρόμο είμαι
  • Εχω κολλήσει στην κίνηση
  • Οχι, αυτό το ρούχο δεν σε δείχνει χοντρή
  • Δεν άκουσα την κλήση σου
  • Εχεις αδυνατίσει
  • Αυτό ήθελα πάντα

Γυναίκες

  • Καλά είμαι
  • Δεν ξέρω πού είναι, δεν το πείραξα
  • Δεν ήταν τόσο ακριβό
  • Δεν ήπια τόσο πολύ
  • Εχω πονοκέφαλο
  • Το πήρα με έκπτωση
  • Στον δρόμο είμαι
  • Αυτό το έχω εδώ και χρόνια
  • Οχι, δεν το πέταξα
  • Αυτό ήθελα πάντα

Borrowed from:

ΕΡΗ ΠΑΝΣΕΛΗΝΑ  
eri@pegasus.gr

Γιατί πρέπει να χάσω βάρος 08/07/2010

Posted by Nick Papadodimas in Uncategorized.
Tags: ,
add a comment

Γιατί πρέπει να χάσω βάρος!

Έχω αρκετούς λόγους για να χάσω βάρος, το υπερβολικό βάρος που έχω στο σώμα μου. Θα αναφέρω μερικούς:

 Η παχυσαρκία δε μου επιτρέπει να παράγω αρκετά και γρήγορα ό,τι παράγω.

  • Δεν κοιμάμαι καλά τα βράδια.
  • Δε φτάνω στον προορισμό μου σύντομα – περπατώ αργά.
  • Οι εργοδότες είναι επιφυλακτικοί όταν ζητώ εργασία.
  • Αρκετοί άνθρωποι εκτοξεύουν ‘ρατσιστικά’ σχόλια.
  • Έχω περισσότερα προβλήματα υγείας άρα ξοδεύω και τα ανάλογα χρήματα.
  • Οι ασφάλειες ζωής κοστίζουν περισσότερο όταν η παχυσαρκία συνοδεύεται από συγκεκριμένα προβλήματα υγείας.
  • Τα ρούχα μου είναι μεγάλα και κοστίζουν περισσότερο από τα μικρά μεγέθη.
  • Χρειάζομαι μεγάλες ποσότητες φαγητού επομένως ξοδεύω και περισσότερα χρήματα.

Γιατί λέμε ψέματα; 30/06/2010

Posted by Nick Papadodimas in Uncategorized.
Tags:
add a comment

Γιατί λέμε ψέματα;

  • Μπορείτε να φανταστείτε να λέτε στο / στη σύντροφό σας ότι θέλετε να χωρίσετε επειδή πάχυνε κι έχασε αρκετά σε εμφάνιση δηλαδή δεν έχει πια good looks;
  • Θα λέγατε ποτέ στην αγαπημένη σας παιδική φίλη ότι το σώμα της ‘βγάζει’ μια δυσάρεστη μυρωδιά και δεν θα θέλατε να κάνετε παρέα πια; (αν και με τους άγνωστους ‘φίλους’ του Facebook δε συμβαίνει αυτό)
  • Θα λέγατε στο ‘αφεντικό’ σας, πρόσωπο με πρόσωπο, ότι πλούτισε από ‘παράνομες ενέργειες’ ;

     Μάλλον όχι!!

Επομένως τι συμβαίνει;

  • Γνωρίζετε ότι οι πιο πολλοί από εμάς υπερηφανεύονται για τα ψέματα που λέμε επειδή καταφέρνουμε να γίνουμε πιστευτοί σε αυτούς που λέμε (τα) ψέματα;
  • Γνωρίζετε ότι λέμε ψέματα και στους εαυτούς μας πιστεύοντας, τελικά, τα ψέματα που χρησιμοποιούμε;
  • Γνωρίζετε ότι λέγοντας ψέματα διεκπεραιώνουμε πιο εύκολα τις δουλειές μας; 

Facebook – disadvantages! 24/06/2010

Posted by Nick Papadodimas in Uncategorized.
Tags:
add a comment

Facebook – μειονεκτήματα (disadvantages)!

Το Facebook είναι το πιο δημοφιλές πρόγραμμα κοινωνικής δικτύωσης  (social networking programmes). Ενώνει ανθρώπους και διατηρεί σχέσεις. Όμως υπάρχουν αρκετά μειονεκτήματα για τα οποία οι νέοι, κυρίως, πρέπει να είναι ενήμεροι.

  •  Όσο λιγότερα προσωπικά στοιχεία παρέχουμε, τόσο το καλύτερο.
  • Δημιουργεί τάσεις εθισμού σε εκείνους που ξοδεύουν υπερβολικό χρόνο στο πρόγραμμα.
  • Είναι χρονοβόρο, δηλαδή κάποιος χρειάζεται για να δικτυωθεί και να επικοινωνήσει με τους ανθρώπους του. 

Είναι το “Small is Beautiful” στο Facebook, beautiful; 18/06/2010

Posted by Nick Papadodimas in Uncategorized.
Tags:
add a comment

Είναι το “Small is Beautiful” στο Facebook, beautiful;

Τείνουν οι χρήστες του Facebook να ..παραπληροφορούν;

  • Δηλαδή παρέχουν ψευδείς ημερομηνίες γέννησης, ανύπαρκτα προσωπικά συμβάντα;
  • Ζουν σε μία εικονική  πραγματικότητα;
  • Οι λέξεις εκφράζουν αληθινά συναισθήματα;
  • Οι φωτογραφίες απεικονίζουν την πραγματικότητα;
  • Εξιδανικεύουν καταστάσεις;
  • Τελικά λένε την αλήθεια;

Φανταστείτε μια μικρή γειτονιά, σε μια μικρού μεγέθους κωμόπολη μακριά από κάθε είδους ‘παρενόχληση‘ δηλ. συγκροτήματα κινηματογράφων, μεγάλα στάδια, αλυσίδες γρήγορης εστίασης, πολυσύχναστους δρόμους, τεράστια υπερμεγέθη πολυκαταστήματα κτλ.

Στα σπίτια, τα βραδάκια (μέσα το χειμώνα, έξω στο πεζοδρόμιο ή στο παρκάκι το καλοκαίρι) μαζεύονται μικρές ομάδες παιδιών για να παίξουν, να πουν αστεία, να φλερτάρουν, να μαλώσουν κτλ. Στις λιγοστές. μικρές τοπικές καφετέριες (καφενεία, pub, bar κτλ.) συγκεντρώνονται ανάλογες μικρές ομάδες, μεγαλύτερων σε ηλικία ατόμων, για να  ανταλλάξουν απόψεις, γνώμες, κοινωνικά κουτσομπολιά κτλ. Και στις δύο περιπτώσεις οι ομάδες αυτές έχουν ένα κοινό στόχο, δύο λέξεις που κυριαρχούν στο διαδίκτυο, στις εφημερίδες, στα περιοδικά και σχεδόν παντού: κοινωνική δικτύωση δηλαδή επικοινωνία.

Βέβαια στους ανθρώπους των ομάδων που περιέγραψα πιο πάνω η φράση ‘κοινωνική δικτύωση’ δεν θα υπήρχε,ίσως, στις σκέψεις, ούτε στα λόγια τους. Όμως θα υπήρχε στο υποσυνείδητο – αυτό επεδίωκαν, έστω κι αν δεν το καταλάβαιναν πλήρως (και δεν θα τους ενδιέφερε, ιδιαίτερα, άλλωστε). Ή μήπως φαντάζεστε ότι θα ‘έκτιζαν’ μια ισχυρότατη οικονομικά αυτοκρατορία (social networking εταιρίες) για να επικοινωνήσουν μεταξύ τους, σε στιγμές προσωπικο/κοινωνικής χαλαρότητας;

Υπάρχει ένα ερώτημα εδώ:

Αυτοί οι άνθρωποι θα παραπληροφορούσαν τους συμπολίτες τους σχετικά με τα προσωπικά τους δεδομένα;

Πιθανή απάντηση:

Ναι, αλλά όχι σε μεγάλη έκταση.

Τι θα τους εμπόδιζε να δώσουν ‘παραποιημένα’ στοιχεία;

Έχω την εντύπωση ότι η εντοπιότητα παίζει ένα μεγάλο ρόλο. Άτομα που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν σε κλειστές κοινωνίες, πήγαν σχολείο μαζί, δημιούργησαν οικογένειες και ασχολήθηκαν επαγγελματικά σε τοπικό επίπεδο γνωρίζονται μεταξύ τους τόσο καλά που θα απέφευγαν να παραπληροφορήσουν τους φίλους και γνωστούς. Το μοντέλο αυτό το συναντάμε στο Facebook όπου κάποιος προσκαλεί φίλους (που γνωρίζει καλά, συνήθως) για να επικοινωνεί μαζί τους. Είναι μια μικρή γειτονιά, μια μικρή κοινότητα όπου όλοι νιώθουν μεγάλη οικειότητα και εμπιστοσύνη στην ομάδα. Εδώ η παραπληροφόρηση είναι μάλλον ανύπαρκτη.

Όμως τα πράγματα αλλάζουν όταν η ομάδα σχηματίζεται σε μεγαλύτερες κλίμακες ακόμα και σε παγκόσμιο επίπεδο.

Κάποιος, εδώ, θα ρωτούσε:  γιατί οι άνθρωποι έχουν την ανάγκη να επικοινωνήσουν διαδικτυακά παρά το γεγονός ότι διατηρούν (κυρίως οι νέοι) την ‘κλειστού τύπου’ ομάδα τους;

Η απάντηση είναι εξ ίσου απλή – γιατί το διαδίκτυο είναι το εργαλείο/μέσο που έχουν σήμερα στα χέρια τους.

Εδώ οι ειδικοί θα μας αναλύσουν διεξοδικά ότι οι άνθρωποι (όχι, όμως, όλοι οι άνθρωποι – κι αυτό είναι χρήσιμο στοιχείο για την ανάλυσή μας!) είχαν και έχουν πάντα την ανάγκη να επικοινωνήσουν με όποιο τρόπο διαθέτουν (άσχετα αν το μέσο αυτό μας συνδέει αυτόματα με ολόκληρη την υδρόγειο ή στην περίπτωση των ανθρώπων των σπηλαίων χρειαστήκαμε χιλιάδες χρόνια για να ‘διαβάσουμε’ τα μηνύματά τους):

-είτε μέσω προφορικού λόγου

-είτε μέσω συμβόλων

-είτε μέσω αναπαραστάσεων σε σπήλαια

-είτε μέσω αναπαραστάσεων σε βράχους

-είτε μέσω εικονογραμμάτων

-είτε μέσω ιδεογραμμάτων

-είτε μέσω γραφής

-είτε μέσω ποικίλων αλφάβητων

-είτε μέσω (τελικά) τηλεπικοινωνιών

Μικρή σημείωση:

Στην εισαγωγή μου έδωσα έμφαση στην τάση που έχουν οι συμμετέχοντες να παραπληροφορούν – από έρευνες (υπάρχουν πολλές στο διαδίκτυο) μαθαίνουμε ότι οι νέοι δεν κρύβουν πολλά ή καθόλου στοιχεία. Οι μεγαλύτεροι όμως έχουν τάσεις απόκρυψης στοιχείων και ιδιαίτερα εκείνοι που έχουν λόγους να το κάνουν αυτό!

Και τώρα μια δεύτερη σημείωση σχετικά με αυτό που ανέφερα πιο πριν: ότι, δηλαδή, δε συμμετέχουν όλοι οι άνθρωποι στη κοινωνική δικτύωση. Ο στόχος των μηχανικών/ιδιοκτητών κοινωνικών προγραμμάτων εμπεριέχει φυσικά και μεγιστοποίηση κερδών άρα θα κάνουν ό,τι μπορούν για να προσελκύσουν και εκείνα τα άτομα που δεν δια-δικτυώνονται κοινωνικά! 

Τελειώνοντας εδώ θέλω να πω στους νεότερους αναγνώστες μου ότι ή παραπληροφόρηση (ή η παροχή ψευδών στοιχείων) σχετίζεται με την αύξηση των φίλων μας στην ‘ομάδα της γειτονιάς’ μας δηλαδή στους φίλους που έχουμε προσκαλέσει πχ. στο Facebook για να ανταλλάσουμε τα νέα μας, τις φωτογραφίες ή τα αγαπημένα μουσικά ‘κομμάτια’ μας. 

Και καταλήγω:

Όσο μικρότερη είναι η φιλική ομάδα που έχουμε δημιουργήσει στα διάφορα προγράμματα κοινωνικής δικτύωσης (Facebook, Bebo, Twitter, MySpace κτλ.) τόσο το καλύτερο.

Μην ξεχνάτε: Small is Beautiful !

Επικοινωνία – μας αρέσει! 17/06/2010

Posted by Nick Papadodimas in Uncategorized.
Tags:
add a comment

Επικοινωνία – μας αρέσει!

Ποια είναι η κυριότερη μορφή επικοινωνίας που έχουν χρησιμοποιήσει οι άνθρωποι στο πέρασμα των αιώνων για να έρθουν σε επαφή με τους συνανθρώπους τους;

 Σχεδόν όλοι θα απαντούσαμε με μια φωνή: ο λόγος!

Ο λόγος είναι η σημαντικότερη διαφορά που έχουμε από τα ζώα και που μας οδήγησε σιγά-σιγά στην ανάπτυξη πολιτισμών σε όλη την υδρόγειο.

Μιλάμε άρα επικοινωνούμε. Με αυτόν τον τρόπο συλλέξαμε πληροφορίες, γνώση και μνήμη, πράγματα που περάσαμε στις επόμενες γενιές.

Σκεφτείτε όμως τι θα συνέβαινε αν μπορούσαμε να επικοινωνήσουμε μόνο μέχρι εκεί που θα έφτανε η φωνή μας δηλαδή από πέντε έως 400 – 500 μέτρα;

Από την πρώτη στιγμή που κάποιος άνθρωπος τοποθέτησε τις παλάμες γύρω από το στόμα του για να σχηματίσει ένα είδος κώνου (χωνιού) έτσι ώστε να διευκολύνει τον αέρα που παράγεται στον λάρυγγα, να εκτοξευθεί και να ταξιδέψει πιο ευθύγραμμα, από εκείνη λοιπόν τη στιγμή άρχισε και ο αγώνας για επικοινωνία από μακριά.

Πριν περάσουμε στην ηλεκτρική μετάδοση σημάτων οι άνθρωποι είχαν ήδη χρησιμοποιήσει τα τύμπανα, τον καπνό, τα περιστέρια, την αλληλογραφία κ.α. για την μεταφορά μηνυμάτων σε μακρινές αποστάσεις. Τελικά από τον τηλέγραφο μέχρι και το δορυφορικό τηλέφωνο διανύουμε μια περίοδο άνθησης των επικοινωνιών αλλά και της διαπροσωπικής επικοινωνίας.

Κοινωνική δικτύωση 17/06/2010

Posted by Nick Papadodimas in Uncategorized.
Tags:
add a comment

Κοινωνική δικτύωση σημαίνει επικοινωνία.

Οι άνθρωποι μιλούν μεταξύ τους. Επικοινωνούν. Όπως κάνουν εδώ και χιλιάδες χρόνια. Με όποιο μέσο έχουν στη διάθεσή τους. Κάποτε κρατούσαν μια κοφτερή πέτρα και χάραζαν ιδεογράμματα στους τοίχους σε σπηλιές. Ζωγράφιζαν ζώα που κυκλοφορούσαν γύρω τους, ζωγράφιζαν το φεγγάρι που το έβλεπαν τα βράδια. Στην παλαιολιθική εποχή. Σκεφτήκατε ποτέ γιατί το έκαναν αυτό; Τι μηνύματα ήθελαν να στείλουν; Και σε ποιους; Οι σπηλιές ήταν λιγοστές και οι πληθυσμοί τους ολιγάριθμοι. Εσείς όταν σκουντάτε ή poke ένα φίλο στο Facebook γιατί το κάνετε αυτό; Έχετε συγκεκριμένο μήνυμα να στείλετε ή ενεργείτε όπως οι άνθρωποι των σπηλαίων δηλαδή ψάχνετε για αποδέκτες (αναγνώστες),  εκφράζοντας καλλιτενικές ανησυχίες ή υπαρξιακά ερωτήματα γνωρίζοντας ότι, πιθανόν, να μη διαβάσει τα λόγια σας ή να μη δει τη φωτογραφία σας ούτε ένα άτομο;  Αυτοί δημιούργησαν τα pictographs δηλαδή εικόνες στους τοίχους των σπηλαίων που ‘έλεγαν‘ κάποιες ιστορίες από την καθημερινή ζωή τους. Εσείς λέτε ιστορίες και συμβάντα από την καθημερινή ζωή σας; Πόσους ανθρώπους ενδιαφέρουν οι ιστορίες σας; Πάρα πολλούς ή μόνο τον κλειστό περίγυρό σας; Πόσες από τις ‘ιστορίες’ σας θα διασωθούν μετά από 10.000 ή 30.000 χιλιάδες χρόνια; Όπως αντιλαμβάνεστε,λοιπόν, η διαχρονική, έμφυτη τάση που έχει ο άνθρωπος να δημιουργεί κοινωνικές σχέσεις/επαφές λίγο έχει αλλάξει στις μέρες μας. Οι λόγοι που μας ωθούν να επικοινωνήσουμε με τους άλλους είναι πάντα οι ίδιοι, απλά έχει αλλάξει το μέσον.

Αυτή την περίοδο υπάρχει το διαδίκτυο. Αύριο; Θα δούμε! Ίσως υπάρξει κάτι άλλο!